Chipsy, paluszki, orzeszki – świat tyje!
Przechodząc przez ulicę, idąc do pracy czy nawet siedząc sobie spokojnie w autobusie do szkoły łatwo zauważyć jedną tendencję, która zgubnie dotyka nasze społeczeństwo. Przy bliższym zastanowieniu, nie tylko nasze. Owa tendencja to skłonność do tycia i to na ogromną skalę.
W środowisku internetowym powszechnie znane jest zdjęcie młodego chłopca, o którym powiedzieć, że jest pulchnym to nieco zbyt mało. Zajada on ze smakiem jedną z kanapek z całego menu restauracji McDonald’s. Ubrany na czerwono, w czapeczce. Budzi mieszane uczucia- trochę żalu, trochę współczucia i niestety trochę także pogardy.
Jednakże nie dla niego. Pogardę można czuć do jego opiekunów, którzy niszcząc dzieciństwo, a nawet resztę życia tego chłopca pozwolili, aby stał się tak otyłym. Wielu rodziców karmi swoje dzieci, kiedy są małe nawet, jeżeli nie są głodne. Można zrozumieć taką postawę troską o nasze pociechy. Trzeba jednak koniecznie zapytać siebie samego czy przypadkiem nie wolimy kupić naszemu dziecku chipsy paprykowe niż jabłko. Pamiętajmy, że nawyki żywieniowe najłatwiej jest wyrobić właśnie, kiedy jesteśmy dziećmi, nie zaś czterdziestoletnimi ludźmi.
Czasami zdarza się nam nagradzać nasze dzieci za pomocą słodyczy, kupując słone paluszki, ciastka, czekoladki. Zastanówmy się czy w ten sposób nie uczymy naszego dziecka, że takie jedzenie jest warte aprobaty. Odpowiedź jest oczywiście pozytywna, ponieważ wprowadzamy pewien wzorzec postępowania. Nie pozwalajmy sobie, jako rodzice na to, żebyśmy musieli kupować naszym dzieciom określone rzeczy, aby móc pójść do teatru, do kina czy zobaczyć, jakim miejscem jest winiarnia. Nie chodzi przecież o to, że musimy odmówić sobie pewnych przyjemności, ale o to, że wyrządzamy krzywdę tym, których kochamy.
Tags: chipsy paprykowe, paluszki, winiarnia