Kto może zostać pilotem wycieczek ?
Dobrze byłoby po maturze ukończyć kurs oraz zaliczyć egzamin. Więc taka możliwość dla niecierpliwych istnieje. Lecz po kursie nie zawsze zapewni się pracę, bo firmy turystyczne, szczególnie dobre, same wysyłają na przeszkolenia, a prócz tego żadają zaliczenia testu wewnętrznego. Jest to więc krótka, ale nie najlepsza sposobność, choć zawsze należy ją przebyć. Egzamin organizuje tutejszy wojewoda, ale nim się do niego przystąpi, trzeba zaliczyć z reguły 3-miesięczny kurs w odpowiedniej firmie (szkolenie z historii, historii kultury i sztuki oraz wiedzy o państwach, do których pilot będzie jeździł, np. na akademii wychowania fizycznego. Od kandydata żąda się, aby był pełnoletni, ukończył szkołę maturalną, miał stan zdrowia ułatwiajacy wykonywanie zawodu, zaliczył kursy i praktykę, przedstawiając stosowne zaświadczenie, i by zdał egzamin na pilota lub przewodnika wycieczek przed komisją wyznaczoną przez wojewodę. Egzamin nie jest z łatwych – w egzaminie należy odpowiedzieć na 150-200 specjalistycznych pytań (np. jak nazywamy się domy konstruowane przez bobry albo ile cyfr ma numer paszportu).
Mimo to taki egzamin nie jest wystarczajacy, bo chcąc wyjeżdżać za granicę, przyszły pilot powinien zaliczyć też egzamin językowy w urzędzie wojewódzkim. Nie jest to obowiązkowe, jeśli ma on świadectwo ukończenia studiów filologicznych czy nauczycielskiego kolegium języków obcych lub świadectwo ukończenia szkoły z językiem obcym za granicą.
Każdy z pilotów dostaje od wojewody legitymację i numer. Jeśli jednak kandydat chce jedynie zacząć karierę od stopnia pilota, niech lepiej zdaje na AWF, gdzie otrzyma pełne wykształcenie turystyczne na kierunku turystyka i rekreacja. W polskich szkołach państwowych i niepaństwowych jest to jeden z popularniejszych kierunków.
Najpierw trzeba zdać egzamin, który jest podzielony na sprawdzian praktyczny oraz teoretyczny. Sprawdzian praktyczny dotyczy tylko pływania, które uznaje się za jeden z elementów kultury. Egzamin teoretyczny dotyczy wiedzy z geografii lub z biologii oraz języka obcego. Oczekiwania znajomości języka ustawia się dość wysoko, aby kandydat miał świadomość, że na studiach czeka go sporo pracy w tym kierunku.
Specjalności i profile studiów są zróżnicowane. Do typowych należy obsługa ruchu wycieczkowego oraz hotelarstwo. Tu jest najwięcej kandydatów ze względu na potrzeby rynku. Te branże są ze sobą związane, lecz dzieli je też bardzo wiele: inne rodzaj profesji, inny target i inny kierunek działania. Do tej grupy specjalności zaliczamy też takie, jak obsługa turystyki, kreacja turystyki i rekreacji albo informatyka w turystyce. Ze specjalności czysto rozrywkowych warto wyliczyć samą rekreację, pedagogikę czasu wolnego czy odnowę psychosomatyczną.
Studia są tak zaprojektowane, aby uczeńzapoznał się nie tylko ze strukturą turystyki, ale i z marketingiem, zarządzaniem oraz ekonomiką. A zatem wiedza, którą się pozyskuje, jest bardzo szeroka i zapewnia kursantom na dużą mobilność na rynku pracy.
W trakcie nauki studenci uczą się kilkunastu kluczowych specjalnosci, jak geografia turystyczna, krajoznawstwo, zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne, podstawy turystyki, teoria i metodyka turystyki, marketing działań turystycznych i rekreacyjnych, informatyka w turystyce i rekreacji, a nawet prawa w turystyce czy metody i techniki obsługi ruchu turystycznego.
Każdy uczeń ma też do zaliczenia zajęcia praktyczne (ćwiczenia w terenie i praktyki zawodowe), obozy, oraz takie specjalności, jak rekreacja ruchowa, turystyka, kwalifikowana, usprawnienie ruchowe.