uroda

Korzystanie aktywności fizycznej w walce z osteoporozą

Wydłużenie długości życia spowodowało, że nie wszelkie układy i narządy ludzkiego organizmu zdążyły się dostosować do dłuższego działania. W konsekwencji prowadzi to niekiedy do wielu chorób w zachowaniu prawidłowych czynności ciała człowieka. Jedną z takich chorób, dotyczącą aparatu ruchu, a w szczególności kości jest osteoporoza. Śmiało można ją już nazwać chorobą XXI wieku.

Osteoporoza jest to choroba kości prowadząca do zmniejszenia ich masy. Upośledzeniu ulega również architektura kości zmienionych chorobowo. Następstwem powyższych przemian patologicznych jest zmniejszenie odporności kości na obciążenie, zwiększona łamliwość i kruchość. Warto zaznaczyć, iż osteoporoza rozwija się bardzo powoli, a jej przesłanki są w praktyce niewidoczne. A przy tym osteoporoza w większości sytuacji występuje u kobiet, niż u facetów.

Budowa kości

Wszystkie kości ludzkiego organizmu stworzone są z dwóch głównych składników:

* osseiny – nadaje kości elastyczność i sprężystość, jest składnikiem organicznym,

* minerałów – nadają kości twardość i wytrzymałość na znaczne obciążenia, jest to składnik nieorganiczny.

Istota kostna dorosłego człowieka składa się w mniej więcej 51% z substancji nieorganicznych, 28% ze składników mineralnych i 21% z wody. Procentowy udział poszczególnych komponentów jest uzależniony osobniczo. Im większy udział w wytwarzaniu kości bierze substancja nieorganiczna (minerały), tym kość będzie bardziej krucha – podatna na złamanie. Jednak niemały udział komponentu nieorganicznego w zaprojektowaniu kości sprawia, że jest ona bardziej elastyczna.

Rodzaje osteoporozy

Jak wszystkie choroby, tak i osteoporozę można adekwatnie sklasyfikować. Wyróżniamy 4 kluczowe rodzaje osteoporozy:

* starczą,

* młodzieńczą,

* pomenopauzalną,

* idiopatyczną wczesnego wieku dojrzałego.

Osteoporoza młodzieńcza i idiopatyczna wczesnego wieku dojrzewania występują niebywale rzadko u ludzi młodych (do 30 roku życia). Jednak pozostałe występują w znaczącej liczbie sytuacji i dotyczą ludzi po około 40 roku życia.

Efekty osteoporozy

Do powstania osteoporozy przyczynia się szereg różnych czynników. Spora większość z nich determinuje nasz styl życia , a oprócz tego nawyki żywieniowe. Do głównych czynników wywołujących osteoporozę zalicza się:

* brak białka,

* niedobór witaminy D,

* nadużywanie alkoholu, nikotyny i kofeiny,

* brak estrogenów (w okresie menopauzy),

* złe odżywianie (zwłaszcza dieta wysokobiałkowa),

* niedostateczna aktywności fizycznej (niedobór występującego podczas wysiłku fizycznego obciążenia mechanicznego kości),

* długotrwałe przyjmowanie wybranych, specyficznych leków (na przykład: kortykosterydów, heparyny, środków przeczyszczających , a dodatkowo leków moczopędnych).

Jak widać, na wszystkie wymienione powyżej czynniki człowiek posiada bezpośredni wpływ. Stąd także prowadząc stosowny tryb życia i wykonując funkcjonowania profilaktyczne w prosty sposób można zapobiec temu schorzeniu. Warto też zauważyć fakt, że jednym z czynników zwiększającym ryzyko powstania osteoporozy jest niedostateczna aktywność fizyczna.

Symptomy osteoporozy

Osteoporozę w jej początkowej fazie rozwoju jest trudno zdiagnozować. Kilka z jej oznak pokrywa się z drugimi, bardziej “typowymi” chorobami. Przy tym im pacjent jest młodszy, tym w niewielu wypadkach stawia się diagnozę, że cierpi na osteoporozę. Do podstawowych oznak osteoporozy zalicza się:

* ograniczenie ruchomości w stawach na efekt bólów kostnych i wzmożonego napięcia mięśniowego,

* obniżenie wzrostu na skutek przemian zachodzących w kręgosłupie (ma to miejsce zwłaszcza w późniejszym etapie choroby),

* dolegliwości bólowe mięśni, kości i stawów (w większości wypadków mylone z reumatycznymi i nie tak jak należy leczone – szczególnie w początkowej fazie choroby),

* zmiana postawy ciała (plecy okrągłe poprzez pogłębienie kifozy piersiowej, odstające łopatki, barki pochylone w przód i w dół, zwisające ramiona – tak zwany wdowi garb).

Aktywność fizyczna a osteoporoza

Systematyczna aktywność fizyczna stanowi jeden z istotniejszych czynników zapobiegający powstawaniu osteoporozy. Regularne ćwiczenia wzmacniają mięśnie, a przez mechaniczny nacisk też kości. Do ćwiczeń w szczególności zalecanych w profilaktyce osteoporozy należą:

* biegi,

* spacery,

* pływanie,

* żeglarstwo,

* kajakarstwo,

* wioślarstwo,

* jazda na rowerze,

* ćwiczenia rozciągające,

* ćwiczenia wzmacniające mięśnie,

* ćwiczenia wzmacniające kości (oporowe).

Jeśli chodzi o choroby zagrażające człowiekowi, to jest ich aktualnie bardzo wiele, ale są takie, wokół których panuje największy rozgłos. Rak, AIDS czy depresja to niektóre takie przykłady chorób, których mamy coraz większą świadomość. Na ich temat organizowane są specjalne przedsięwzięcia, np. kampanie społeczne, mające na celu zaznajomienie ludzi z daną chorobą.

Jest jednak wiele chorób i kwestii, takich jak np. pasożyty, o których mówi się bardzo rzadko, a nieraz nawet uznaje dany temat za nieco wstydliwy. Większość chorób, będących następstwem zakażenia grzybami, pasożytami czy nawet toksynami, było bowiem do tej pory kojarzonych z brakiem higieny, a ponadto dotyczyło czasem okolic intymnych, więc nie dziwi fakt, że mało kto porusza podobne tematy.

Jest to jednak niewłaściwe nastawienie, ponieważ okazuje się, że na choroby wywoływane właśnie przez wirusy czy grzyby choruje coraz więcej ludzi. Przez to, że temat ten uznawany jest za wstydliwy, niektórzy chorzy próbują leczyć się domowymi sposobami, co rzadko kiedy przynosi dobre rezultaty. Dlatego też choroby te bez przerwy się rozprzestrzeniają, ponieważ łatwo jest się nimi zarazić.

Należy zatem zapoznać się z kwestiami, takimi jak np. candida, by dowiedzieć się czegoś na temat profilaktyki takich chorób. Higiena, zdrowa dieta i różne suplementy diety pozwolą nam uniknąć przykrych dolegliwości, a także pomogą w ich zwalczaniu, jeśli kwestie, takie jak np. grzybica pochwy, dotyczą nas samych.

Silne ramiona ułatwiają życie

Podczas domowych porządków zauważyłaś, że Twoje ramiona prędko się męczą? Wystarczy jedno ćwiczenie, aby temu zapobiec!

Malujesz lokal i z wysiłku mdleją inni ludzie ręce. Myjesz okna, podlewasz wysoko zawieszone kwiaty, ścierasz kurz na szafie – znów to samo. Jeżeli już w zdecydowanej większości przypadków tak bywa, to wyraźny znak, że masz za słabe tricepsy, mięśnie znajdujące się w tylnej części ramion. Ale zamiast się tym zamartwiać, czym prędzej chwyć ciężarki w ręce i do dzieła!

Proponujemy intuicyjne ćwiczenie z hantlami. Wykonuj je regularnie, a prędko wzmocnisz mięśnie ramion i nadasz im piękny kształt. Niestraszne już będą wszystkie prace domowe wymagające unoszenia rąk w górę i o wiele ładniej będziesz się prezentowała w sukniach i bluzkach bez rękawów.

Połóż się na plecach. Nogi zegnij w kolanach, stopy rozstaw na szerokość bioder. Weź ciężarek w lewą dłoń i zginając rękę w łokciu umieść go obok lewego ucha. Wewnętrzna część dłoni powinna być skierowana w stronę głowy. Ciężarek może dotykać podłogi, niemniej jednak nie musi.

Prawą dłonią uchwyć lewe ramię poniżej łokcia. Wykonując ćwiczenie przez nieustająco staraj się utrzymywać je nieruchomo w pozycji pionowej. Płynnym, powolnym ruchem podnieś przedramię, tak ażeby znalazło się równolegle do podłogi. Lewa łopatka powinna bez przerwy przylegać do podłoża.

Utrzymuj ramię i bark w tej samej pozycji co poprzednio. Poruszaj wyłącznie przedramieniem. Kontynuuj podnoszenie ciężarka aż do całkowitego wyprostowania ręki. Nie wyginaj nadgarstka – dłoń musi wytworzyć jedną linię z przedramieniem. Przez chwilę potrzymaj ciężarek w górze, a potem powoli opuść go do pozycji wyjściowej. Wykonaj 8 -12 powtórzeń lewą, a w późniejszym czasie prawą ręką.

Powinniśmy odczuwać największy wysiłek w miejscach zaznaczonych na rysunku kolorem czerwonym. Jeśli czujesz ból w miejscach oznaczonych na rysunku kolorem zielonym, skoryguj postawę. Kolorowe zdrowie.

Nie należy:

* odchylać ramienia na bok,

* poruszać ramieniem w przód lub w tył,

* wyginać grzbietu,

* uginać nadgarstka,

* patrzeć w bok,

* odrywać łopatki od podłogi.

Jak ćwiczyć ze znakomitym skutkiem

* ćwicz 2-3 razy w tygodniu, za każdym razem z 1-dniową przerwą.

* tempo ćwiczeń: 3 sekundy – podnoszenie, 3 sekundy pauzy, 3 sekundy – opuszczanie.

* powtórzenia: 8-12 powtórzeń obiema rękami produkuje serię; wykonuj po 1-3 serie.

* na start weź mało ważące ciężarki (nie cięższe niż 1 kg). Dopiero podczas kolejnych treningów możesz stopniowo zmieniać je na nieco cięższe.

Choroby krwi zostały znane człowiekowi od bardzo dawna. Kiedys dawno temu lekarze zajmujący się choroymi znali choroby krwi i zakżenia krwi. Wiedzieli do czego może prowadzić doprowadzenie do zakżenia krwi…  Kiedyś ażeby zakażenienie było smiertelne dla pacjenta używano do tego bardzo rozgrzane żelazo i wypalano ranę w miejscu zakażenia. No cóż metoda ten jest mało humanitarny, ale dzięki temu człowiek przeżył. Wiele osób nawet nie zdaje sobie sprawy, że właśnie są chorzy na chorobę krwi. Zdarza się, że wręcz celowo nie idą do lekarza bo uważają że jak to jest choroba krwi to przejdzie prędzej czy później. Lekarze znają dużo chorób krwi i co ważne nie wszystkie potrafią leczyć, ponieważ nauka o chorobach krwi nie posiada zbyt dużej wiedzy na ich temat tak abyśmy umieli leczyć wszystkie choroby krwi. Jest jedna choroba krwi, która związana jest z krwinkami czerwonymi w organizmie. Krwinki tew nie posiadają należytego kształtu przez co nie mogą gromadzić i transportować tlen, bo krwinki czerwone w krwi spełniają funkcje tansportera cząsteczek tlenu. Warto zdawać sobie sprawę o chorobach krwi, bo prawie każdy ma możliwość zachorować i jeżeli to od nas zależy chrońmy się. Nie należy lekceważyć objawów, które już na samym początku mogą wskazywać, że mamy do czynienia z chorobą krwi. Dbajmy starannie o naszą krew, bo jest odpowiedzialna za zdrowie pozostałych organów w organizmie, krew o organizmie jest bardzo ważnym łącznikiem między wszystkimi organami w ciele człowieka.

W gronie działań obejmujących pomoc rodzinie wymienia się cztery główne wytyczne:

• Diagnoza i leczenie (charakterystyka osoby dotkniętej chorobą autyzmu)
• Poradę rodzinie (środki – nie tylko finansowe, ale także psychologiczne, doradcze, polegające na wsparciu rodziców i rodzeństwa)
• Tworzenie ośrodków, farm i innych placówek (np. warsztatów terapii zajęciowej) dla ludzi dotknietych chorobą autyzmu.
• Aktywność rodziny w terapii

Istotnym założeniem w projekcie jest diagnozowanie wymagań rodziny, na które składają się:

• Dodatni rozwój bobasa
• Walka ze stresem i ochrona przed depresją u rodziców
• Unikanie pogorszenia się relacji między małżonkami
• Uświadomienie rodzicom, że dziecko będzie ich zawsze potrzebować
• Harmonijny podział sugestie miedzy dzieckiem autystycznym a jego rodzeństwem
• Wsparcie rodzinne, pomoc psychologiczna
• Wsparcie instytucji, placówek
• Współpraca fachowców

Miejmy nadzieję, że w Polsce także zostanie opracowany tak kompleksowy projekt pomocy rodzinom wychowującym dzieci z autyzmem, którzy póki co zmuszeni są do osamotnionej walki w podwyższaniu poziomu życia swoich dzieci.

Na szczególna uwagę zasługuje referat dotyczący pozytywnych strategii radzenia sobie z zachowaniami trudnymi u osób z zaburzeniem autyzmu. Postępowanie wobec nieprostych zachowań dzieci i dorosłych ludzi z chorobą autyzmu, takich jak agresja, autoagresja, zachowanie niszczycielskie czy nieakceptowane społecznie stanowi grunt zwłaszcza wrażliwy i ryzykowny z punktu widzenia etycznego. Narażenia na przemoc są inni ludzie zaangażowani w takie relacje. Ze strony bardzo zaburzonych osób z zaburzeniem autyzmu mamy do czynienie ze zjawiskiem przemocy wobec ludzi z rodziny i otoczenia, a też w wielu przypadkach z zagrożeniem dla bezpieczeństwa i zdrowia zarówno ich samych jak i ich opiekunów. Z drugiej strony, przeciwdziałania takim zachowaniom grożą też naruszeniu praw osób z chorobą autyzmu.

Szeroki zakres nieawersyjnych metod zarówno profilaktyki skomplikowanych zachowań (wprowadzenie i utrzymanie systemu regularnych wzmocnień o dużej częstotliwości, unikanie zwykłych konsekwencji, nie ignorowanie pewnych zachowań, nie stosowanie kar), jak również strategii postępowania w przypadku ich wystąpienia (przekierowanie wątpliwości na wydarzenia albo aktywność wzmacniającą lub pożądaną, “strategiczna kapitulacja”).

Zintegrowany (holistyczny) model biorący pod uwagę czynniki:

• Biologiczne
• Sensoryczne
• Środowiskowe
• Psychologiczne

Najistotniejszymi w zarówno przeciwdziałaniu, jak również niwelowaniu zachowań trudnych jest:

• Stymulacja (dostarczanie “brakujących” bodźców daje poprawę działania mężczyźni i kobiety z autyzmem)
• Komunikacja (nastawiona na dialog, gdzie osoba z chorobą autyzmu może wyrazić – napisać, wskazać – swoje zdanie, emocje przed wystąpieniem trudnej sytuacji)

Zaprezentowany model obejmuje oddziaływania psychologiczne i pedagogiczne, w tym nieawersyjne behawioralne procedury, pozwalające na skuteczne ograniczenie niepożądanych zachowań.

Jak ustrzec się przed przeziębieniem? Najłatwiej i najoszczędniej jest zapobiegać niż leczyć. Dlatego w zimny zimowy dzień warto zadbać o ciepły ubiór. Ponadto wskazane jest korzystanie z naturalnych metod zapobiegających chorobom. Nie od dnia dzisiejszego wiadomo o dobroczynnym i uodparniającym wpływie na organizm ludzki witaminy C. Jej źródłem są przede wszystkim owoce i warzywa i to w większości wypadków te, których zdrowotnego działanie nie za każdym razem się docenia np ziemniaki. Oblicza się, że dzienna porcja (około 100 gramów) ziemniaków zaspokaja dzienne zamówienia dorosłego człowieka na witaminę C. Działanie antyseptyczne i przeciwzapalne posiada też znany Tobie czosnek. Stąd znane powiedzenie, że mężczyźni i kobiety w bardzo wielu sytuacjach spożywające czosnek są zdrowe lecz na ogół … samotne. Czosnek nie przeciwdziała wyłącznie przeziębieniom. Ze zbawiennych właściwości leczniczych mogą skorzystać mężczyźni i kobiety z podwyższonym cholesterolem albo ciśnieniem krwi. Ponadto pomoże nam ustrzec się przed przeziębieniem dbanie o stosowny odpoczynek oraz dodatkowo uzupełnianie diety w suplementację witaminową.

Jak zimą uniknąć przybierania na wadze?

Ćwicz – i nie wierz, że słodycze i inne smakołyki pomogą ci przetrwać ponure, zimowe miesiące.

Gdy kilka dni temu wyszedłem na spacer, wpadłem jak śliwka w kompot. Popołudnie było bardzo słoneczne, gdy wchodziłem w głąb lasu, jak przeważnie podążając wyraźnie oznakowanym szlakiem – a ciemne i mroźne, gdy przyszło mi wracać. Przez finalną godzinę marszu ciągle się o coś potykałem, nie mając sobie czym przyświecić oprócz małej latarki-czołówki. Kiedy wąski snop światła kierował się ku ziemi, nie byłem w stanie dostrzec znaków na drzewach. Gdy świeciłem na drzewa, nie widziałem przeszkód pod nogami. Byłem zdecydowany wołać o poradę, jeśliby wyczerpała się bateria w latarce. Zanim trafiłem do domu, nie raz miałem ochotę cisnąć moje buty do uprawiania sportu do najbliższego rowu.

Znakomita większość osób nie jest bez wątpienia aż tak głupia. Niemniej jednak niezależnie od tego, jaki wysokie masz IQ, zima to ciężka pora dla dbających o formę. Ciemność i deszcz zmuszają cię do podmiany roweru na komunikację miejską. Błoto powoduje, że jogging staje się nie lada przeżyciem. Deszcz ze śniegiem zamienia właściwie każdy spacer w lodowaty prysznic. Siłownie jak zazwyczaj całe są spoconych narcyzów. Ani się obejrzysz, a siedzisz w mieszkania, zajadasz ciasteczka i zastanawiasz się, czemu nagle nie dopinają kobiety i mężczyźni się spodnie.

Jak dużo kilogramów dodajemy sobie zimą? W pierwszej kolejności wiadomości dobre. Całkiem prawdopodobne, że nie jest to 2-4 kilo, których się spodziewamy. – To wyłącznie miejska legenda – mówi dietetyk Lucy Jones. Próby prowadzone w Stany Zjednoczone – których mieszkańcy muszą się zmierzyć ze Świętem Dziękczynienia i zaraz potem Bożym Narodzeniem – szacują średni zimowy przybór wagi na jakieś pół kilograma. Mniej niż co dziesiątej osobie przybywa ponad 2,pięć kilo.

A wieści złe? – W późniejszym czasie tych kilogramów nie zrzucasz – ostrzega Jones – i właśnie dlatego ludzie tyją z roku na rok. Przez 10 lub 20 lat uzbiera się kilka ładnych kilo.

Z całą pewnością nie sama bezczynność stanowi problem. Wraz z nadejściem zimy zaczynamy się całkiem inaczej odżywiać, tłumacząc sobie, że skoro na dworze jest zimno, a my potrzebujemy dodatkowej porcji energii, możemy sobie pozwolić na więcej radości. Niestety – według Jones oraz Sian Porter (innej dietetyczki, z którą się konsultowałem mając nadzieję, że może Jones kłamie…) sami siebie jedynie oszukujemy. To prawda, mówią, członkowie ekspedycji arktycznych mogą faktycznie spalić dziennie 5-8 tysięcy kalorii. Niemniej jednak zwyczajny człowiek potrzebuje tylko 2,5 tysiąca kalorii. Nadmiar kalorii spalisz również trzęsąc się z zimna, rąbiąc na dworze drwa lub wykonując inne, równie nużące zajęcia. Ale, jak zwraca uwagę Porter, “o ile wychodzisz na dwór zakutany od stóp do głów, jest kobiety i mężczyźni ciepło i się nie ruszasz, możesz nie spalić żadnych nadliczbowych kalorii”.

Oczywiście są jakieś plusy? Czyż tłuszcz nie izoluje od zimna? Obawiam się, że mam kolejne złe nowiny. Morsy może i potrzebują grubej warstwy tłuszczu, który chroni je podczas mrozu, ale u ludzi nadmiar takiej izolacji oznacza poważne ryzyko dla zdrowia. – Nie gorzej by było – sugeruje delikatnie Jones – ubrać się na cebulkę.

Jak zatem uniknąć zimowych kilogramów? Ani jedna osoba nie sugeruje, ażeby przy każdym posiłku skubać sałatki, w trakcie gdy wszyscy ludzie inni objadają się schabowymi. – Nie chcemy być malkontentami – mówi Porter. – O ile wiesz, że czeka cię wyjście i bardzo dobry, suty poczęstunek, to zjedz nieco mniej przed rozstrzygnięciem lub po powrocie. To coś w stylu samoregulacji.

Wbrew nazwie, żywność nie jest priorytetowym powodem zaburzeń odżywiania. Podstawowy problem jest zakorzeniony głęboko w psychice, poprzez co stanowi dalece bardziej skomplikowaną kwestię. Nie od dzisiaj wiadomo, że leczenie zaburzeń o podłożu psychicznym jest bardziej czasochłonne i trudniejsze od zaburzeń fizycznych. Przykładowo zmęczenie fizyczne mija przeważnie po ośmiu godzinach zdrowego, nieprzerwanego snu. Tymczasem psychiczne zmęczenie w większości wypadków leczy się w specjalnych, izolowanych ośrodkach przy współudziale wykwalifikowanego personelu. Bardzo podobnie jest z zaburzeniami odżywiania. Niestety wiele osóbom podatnym na wpływ ciężko jest się ustrzec od bulimii czy anoreksji. Bardzo mocno lansowany medialnie wygląd często prowadzi do zaburzeń samooceny i kompleksów, a w końcowym efekcie do zaburzeń odżywiania. Klasycznym przykładem ma możliwość być anoreksja – niezdrowa fascynacja nienaturalnym wyglądem modelek i kompleksy są podłożem tej choroby. Odwrotnością jest bigoreksja czyli zaburzenie polegające na chęci jak największej rozbudowy masy mięśniowej.

Jak ustrzec się przed przeziębieniem? Najłatwiej i najoszczędniej jest zapobiegać niż leczyć. Dlatego w zimny zimowy dzień warto zadbać o ciepły ubiór. Co więcej wskazane jest korzystanie z naturalnych metod zapobiegających chorobom. Nie od tego dnia wiadomo o dobroczynnym i uodparniającym wpływie na organizm ludzki witaminy C. Jej źródłem są głównie owoce i warzywa i to w bardzo wielu sytuacjach te, których zdrowotnego działanie nie w każdej chwili się docenia np ziemniaki. Oblicza się, że dzienna porcja (około 100 gramów) ziemniaków zaspokaja dzienne zamówienia dorosłego człowieka na witaminę C. Działanie antyseptyczne i przeciwzapalne posiada także znany Wam czosnek. Stąd znane powiedzenie, że chłopcy i dziewczęta w większości sytuacji spożywające czosnek są zdrowe lecz na ogół … samotne. Czosnek nie przeciwdziała jedynie przeziębieniom. Ze zbawiennych właściwości leczniczych mogą korzystać chłopcy i dziewczęta z podwyższonym cholesterolem lub ciśnieniem krwi. Dodatkowo pomoże nam ustrzec się przed przeziębieniem dbanie o odpowiedni odpoczynek , a dodatkowo uzupełnianie diety w suplementację witaminową.

Czym jest problem autyzm ? Co oznacza choroba o nazwie autyzm ?

Przypuszczalnie słowo zaburzenie autyzm, gdy zetknęliście się z nim po raz 1-szy nie kilka Wszystkim powiedziało. Pewnie kartkowaliście encyklopedię albo jakiś inny leksykon i tam przeczytaliście : choroba autyzm – dziecięcy zakłócenie rozwojowe zachowania z pełną albo daleko idącą niezdolnością do nawiązywania kontaktów uczuciowych z osobami, wycofanie się do siebie – izolacja od otoczenia. Jeśli porównać tą definicję z rodzajami zachowań Waszego dzieciaka wyda się Wam ona oschła i właściwie nie wystarczająca. Powinno się więc wyjaśnić, że samo słowo choroba autyzm nie jest właściwie pełną diagnozą, opisuje tylko bezsporne zaburzone zachowanie. Diagnoza “autystyczny syndrom lub choroba autyzm wczesnodziecięcy” określa znacznie więcej.

Objawy zaburzenia autyzmu , a oprócz tego wyjaśnienie przyczyn ich występowania.

Dzieci chore na autyzm demonstrują szereg szczególnych zachowań, które różnią je od zdrowych dzieci , a oprócz tego od dzieci z drugimi zaburzeniami rozwoju. Pewną część bardzo poważnych dla zdiagnozowania bobasa choroby autyzmu rodzajów zachowań zapewne już zaobserwowaliście u Waszego szkraba, inne objawy może go nie dotyczą.

Dziecko z zaburzeniem autystycznym najczęściej zachowuje się jakby nie słyszało, zamyka się i izoluje od opiekunów i rodziny, reaguje lękiem na którekolwiek zmiany otoczenia czy nowe sytuacje, ma kwestie ze spożywaniem stałego pokarmu, nie mówi lub mówi w osobliwy sposób udziwnionym językiem, unika porozumienia wzrokowego, bawi się zabawkami inaczej niż zdrowe dzieci poruszając nimi przed oczami w tą i z powrotem, wykazuje upodobania do dziwnych, stale powtarzających się ruchów ciała – stereotypów jak: poruszanie rękami przed oczami, bujanie albo kołysanie pełnym ciałem, chodzenie na palcach itp. Listę tą można by jeszcze długo kontynuować zanim wszystkie występujące w autyźmie wczesnodziecięcym objawy zostały żeby wyliczone. Każde dziecko autystyczne dysponuje własnym repertuarem stereotypów i osobliwości co do sposobu zachowania.

Choroba autyzm wczesnodziecięcy jest w znaczącej liczbie sytuacji określany jako następstwo występującego u młodziaka odbieganie od normy postrzegania zmysłowego i jego przetwarzania. Oznacza to, że narządy zmysłów są nie uszkodzone, Wasze dziecko może widzieć, słyszeć, wąchać, smakować i czuć, ale przebieg procesów w mózgu tzn. odbiór, poznanie, przekazanie i przetwarzanie różnych bodźców zmysłowych jest zaburzone.

Dlatego Wasze dziecko wiele sygnałów, treści które napotyka w swoim otoczeniu nie może zrozumieć. W efekcie odbiera swoje otoczenie jako chaos, którego pragnąc uniknąć – izoluje się, zamyka się w sobie, kreując własny świat z jego własnymi stereotypami. Przy tego rodzaju zaburzeniu funkcji zmysłów nie ma możliwość dojść do prawidłowej integracji spostrzegania i funkcjonowania. Prowadzi to do pełnego zaburzenia rozwoju osobowości i nieprawidłowości głównie w dziedzinie komunikowania, nawiązywania kontaktów społecznych, rozwoju funkcji poznawczych i mowy, w zachowaniach.

W pewnych przypadkach natomiast dzieci z zaburzeniem autyzmu osiągają zaskakujące rezultaty w wyselekcjonowanych dziedzinach, przekazują zadziwiające uzdolnienia w malowaniu, muzyce, matematyce, technologii, które z powodzeniem rozwijają dalej. Mówi się w takich sytuacjach o tzw. ” wyspach uzdolnień ” . U wielu dzieci chorych na autyzm syndrom ten jest natomiast związany z wtórnym opóźnieniem umysłowym, w gruncie jest ono jednak niezależne od inteligencji młodziaka.