uroda

Zeusie, twój syn powrócił! – tymi słowami Kratosa pożegnała nas druga część gry God of War. Było to już trzy lata temu. Trzy lata, w trakcie których frustracja ogarniała mnie z każdym wspomnieniem tego podłego cliffhangera. Ale z tym już koniec, historia upadłego boga wojny wreszcie zostaje zwieńczona. I tym razem nie będzie już, że „ciąg dalszy nastąpi”. Pozostanie tylko chaos.

Akcja gry God of War III rozpoczyna się dokładnie tam, gdzie skończyła się druga część. Jeśli zatem ktoś nie grał, to wypadałoby nadrobić, a co najmniej tak zdają się mówić autorzy gry. Kratos staje zatem na czele Tytanów, którzy starają się sforsować górę Olimp i zabić samego Zeusa. Jak się nietrudno domyślić, szturm nie zakończy się pełnym sukcesem, co będzie punktem wyjścia do właściwej historii tej gry.

Prace nad grą handlową Patrician IV z wolna dobiegają końca. Dla wydawcy gry (korporacji Kalypso) będzie to największa premiera tego roku. Nie dziwi, zatem, że szykowana jest Edycja Specjalna, której zawartość teraz została ujawniona. Przy okazji poznaliśmy także wymagania sprzętowe.

W dużym pudełku z niemiecką Edycją Specjalną znajdzie sę oprócz samą grą:

• płyta ze ścieżką dźwiękową z gry,
• podkładka pod mysz,
• plakat z grafiką z okładki,
• poster z drzewkami rozwoju,
• złota edycja Patrician II (podstawowa gra plus dodatek).

A dodatkowo, posiadacze tej edycji otrzymają w samej grze dostęp do kilku ekskluzywnych przedmiotów. Całość wyceniono na 59,99 euro (w przeliczeniu mniej więcej 240 złotych), czyli o 20 euro więcej niż wydanie normalne. Nie wiemy jeszcze, czy gra także w innych państwach doczeka się podobnych edycji.

Wiadomo natomiast, że otrzymamy okazję zagrania w wersję demonstracyjną. Nie podano dokładnej daty jej wypuszczenia, ale na pewno nastąpi to jeszcze przed premierą gry, która na rynku niemieckim planowana jest na 2 września tego roku.

Ruszyła a dodatkowo oficjalna strona gry Patrician IV, gdzie można odkryć sporych rozmiarów galerię screenów. Przede wszystkim natomiast opublikowano tam informacje o tym, jakiego kalibru sprzętem będziemy musieli dysponować, aby cieszyć się grą.

Minimalne wymagania sprzętowe gry:

• procesor: 2 GHz Pentium 4 / Athlon 64 lub lepszy,
• karta grafiki: GeForce 6200 / Radeon X1200 z 256 MB pamięci lub lepsza,
• pamięć RAM: 1 GB,
• dysk twardy: 5 GB wolnego miejsca,
• system operacyjny: Windows XP/Vista/7,

Na poznanie założeń rekomendowanych zapewne przyjdzie nam jeszcze trochę poczekać. Na koniec warto przypomnieć, że za produkcję Patrician IV odpowiada zespół Gaming Minds Studios, w skład którego wchodzą wszyscy, którzy pracując w Ascaron stworzyli tę serię. Czwarta część jest więc zdecydowanie w dobrych rękach.

Z jednej strony gra Battle of the Atlantic stawia na realizm, przenosząc zdecydowana większość interfejsu do trójwymiarowego środowiska statku, a z drugiej – pojawiają się owe uproszczone ikony. Pomimo to po krótkiej chwili można się przyzwyczaić. Po prostu gra oczekuje, że całkowicie wcielimy się w wilka morskiego, a gdy z konieczności musi zademonstrować nam detale, które mogą nas z tej roli wybić, robi to w taki metodę, byśmy sprawnie załatwili co należy, po czym śpiesznie wrócili do kapitańskiego ciała. Przydałoby się jedynie w grze odpowiednie ustylizowanie ikon, tak ażeby straciły własną „nowoczesność”, niemniej jednak to niezbyt duże niedociągnięcie. W trybie FPP przedstawione są także porty. Możemy tam dokonywać napraw, ulepszać okręt , a ponadto podejmować się kolejnych misji. Udostępniony teren nie imponuje rozmiarami, ale i tak możliwość spacerku obok przycumowanego U-Boota jest bardzo satysfakcjonująca. Ogólnie interfejs uległ olbrzymim zmianom w porównaniu z poprzednimi grami z serii, które charakteryzowała olbrzymia umowność.

Tematyka okrętów podwodnych przenigdy nie cieszyła się wielką popularnością pomiędzy twórców gier komputerowych. Dosłownie w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych, podczas złotej ery gatunku okreslanego mianem gry symulacji, niewielu deweloperów podejmowało ten zagadnienie. Genialna gra Silent Service zakończyła się na drugiej części, podczas gdy Aces of the Deep nie doczekało się dosłownie jednej kontynuacji. Po tym, jak developerzy z Sonalyst (twórcy m.in. gry Sub Command oraz Dangerous Waters) skoncentrowali się jedynie na tworzeniu skryptów szkoleniowych dla armii, z flagą na maszcie pozostała wyłącznie seria gier Silent Hunter. Teraz cykl powraca, przynosząc rewolucyjne zmiany. Ponownie zostajemy wcieleni do Kriegsmarine, aby jako kapitan U-Boota stylu VII siać postrach na Atlantyku i okolicznych wodach.

Przeniesienie akcji gry Assassin’s Creed 2 do Włoch i okresu, w którym królował humanizm, wiąże się nie tylko ze zmianą lokacji, ale i z położeniem większego nacisku na postacie oraz wątek fabularny. Głównego bohatera gry, Ezio Auditore, poznajemy jako młodego zawadiakę, który bardzo szybko musi dorosnąć do roli obrońcy osobistej rodziny i przeistoczyć się w szukającego zemsty zabójcę. Opowieść zaserwowana w grze Assassin’s Creed II nie jest może majstersztykiem, ale na pewno spodoba się fanom pierwowzoru tej gry. Dużo tu podsłuchiwania rozmów, szukania tropów, zwrotów akcji, zdrad i historycznych postaci. Wystarczy powiedzieć, że w gadżety uzbraja nas Leonardo da Vinci, a jednym z przeciwników jest kontrowersyjny kandydat na papieża – Rodrigo Borgia.

Przeniesienie akcji gry Assassin’s Creed 2 do Włoch i okresu, w którym królował humanizm, wiąże się nie tylko ze zmianą lokacji, ale i z położeniem większego nacisku na postacie oraz wątek fabularny. Głównego bohatera gry, Ezio Auditore, poznajemy jako młodego zawadiakę, który bardzo szybko musi dorosnąć do roli obrońcy prywatnej rodziny i przeistoczyć się w szukającego zemsty zabójcę. Opowieść zaserwowana w grze Assassin’s Creed II nie jest może majstersztykiem, ale na pewno spodoba się fanom pierwowzoru tej gry. Dużo tu podsłuchiwania rozmów, poszukiwania tropów, zwrotów akcji, zdrad i historycznych postaci. Wystarczy powiedzieć, że w gadżety uzbraja nas Leonardo da Vinci, a jednym z przeciwników jest kontrowersyjny kandydat na papieża – Rodrigo Borgia.

Zeusie, twój syn powrócił! – tymi słowami Kratosa pożegnała nas druga część gry God of War. Było to już trzy lata temu. Trzy lata, w trakcie których frustracja ogarniała mnie z każdym wspomnieniem tego podłego cliffhangera. Ale z tym już koniec, historia upadłego boga wojny wreszcie zostaje zwieńczona. I tym razem nie będzie już, że „ciąg dalszy nastąpi”. Pozostanie jedynie chaos.

Akcja gry God of War III rozpoczyna się ze starannosią tam, gdzie skończyła się druga część. O ile zatem ktoś nie grał, to wypadałoby nadrobić, a przynajmniej tak zdają się mówić autorzy gry. Kratos staje zatem na czele Tytanów, którzy starają się sforsować górę Olimp i zabić samego Zeusa. Jak się nietrudno domyślić, szturm nie zakończy się zypełnym sukcesem, co będzie punktem wyjścia do właściwej historii tej gry.

Tematyka okrętów podwodnych nigdy nie cieszyła się wielką popularnością pomiędzy twórców gier. Wręcz w pierwszej połowie lat dziewięćdziesiątych, podczas złotej ery gier gatunku symulacji, niewielu deweloperów podejmowało ten zagadnienie w osobistych grach. Genialny Silent Service zakończył się na drugiej części, podczas gdy gra Aces of the Deep nie doczekała się nawet jednej kontynuacji. Po tym, jak wszyscy ludzie z Sonalyst (twórcy m.in. takiej gry jak Sub Command , a ponadto Dangerous Waters) skoncentrowali się wyłącznie na projektowaniu programów szkoleniowych dla armii, z flagą na maszcie pozostała tylko seria gier komputerowych Silent Hunter. W tym momencie cykl powraca, przynosząc rewolucyjne zmiany. Ponownie zostajemy wcieleni do Kriegsmarine, aby jako kapitan U-Boota typu VII siać postrach na Atlantyku i okolicznych wodach.

Przeniesienie akcji gry Assassin’s Creed 2 do Włoch i okresu, w którym królował humanizm, wiąże się nie tylko ze zmianą lokacji, ale i z położeniem większego nacisku na postacie oraz wątek fabularny. Głównego bohatera gry, Ezio Auditore, poznajemy jako młodego zawadiakę, który bardzo prędko musi dorosnąć do roli obrońcy indywidualnej rodziny i przeistoczyć się w szukającego zemsty zabójcę. Opowieść zaserwowana w grze Assassin’s Creed II nie jest może majstersztykiem, ale na pewno spodoba się fanom pierwowzoru tej gry. Dużo tu podsłuchiwania rozmów, szukania tropów, zwrotów akcji, zdrad i historycznych postaci. Wystarczy powiedzieć, że w gadżety uzbraja nas Leonardo da Vinci, a jednym z przeciwników jest kontrowersyjny kandydat na papieża – Rodrigo Borgia.

Nowa przygoda będąca kanwą tej gry zabiera nas do paru świetnie zrealizowanych miast i okolic: Florencji, Toskanii, czy Wenecji, żeby w finalne dać przedsmak następnej odsłony serii gier (w postaci krótkiego spaceru po Rzymie). Poszczególne lokacje są nieprawdopodobnie bogate w elementy oraz dodatkowo ciekawostki, co prócz tego uzupełniono encyklopedią prezentującą informacje na temat priorytetowych „zabytków” i postaci. Najistotniejsze jest to, że twórcy gry przemyśleli niedociągnięcia pierwowzoru i wysłuchali uwag fanów. Teraz otrzymujemy bardzo liniowy wątek fabularny, który nie wymaga natomiast zbierania dużej liczby znajdziek czy wykonywania misji pobocznych. Dzięki temu trzon gry, na przeżycie którego wymaganie 10-12 godzin, jest atrakcyjny i przede wszystkim spójny.

W drugiej odsłonie gry serii Assassin’s Creed ponownie wcielamy się w Desmonda, który przeżywa wydarzenia z życia swoich zamierzchłych przodków dzięki możliwościom specjalnej aparatury. Wycieczki do historycznych okresów mojej cywilizacji nie posiadają natomiast charakteru turystycznego, bo krewni bohatera należą do frakcji asasynów, czyli zabójców stojących na straży ludzkości. Priorytetowym zagrożeniem dla świata są bezwzględni templariusze, którzy pragną zdobyć władzę absolutną za wszelką cenę. Poprzednio Desmond, „zatrudniony” przymusowo w organizacji Abstergo, „wspominał” losy Altaira. Tym razem bohater gry wydostaje się z siedziby firmy i pracuje wprost dla asasynów, którzy wysyłają go do renesansowej Italii. Gra zadowoli zapewne wszystkich miłośników tego typu gier komputerowych

Przeniesienie akcji gry Assassin’s Creed 2 do Włoch i okresu, w którym królował humanizm, wiąże się nie tylko ze zmianą lokacji, ale i z położeniem większego nacisku na postacie oraz wątek fabularny. Głównego bohatera gry, Ezio Auditore, poznajemy jako młodego zawadiakę, który bardzo śpiesznie musi dorosnąć do roli obrońcy prywatnej rodziny i przeistoczyć się w szukającego zemsty zabójcę. Opowieść zaserwowana w grze Assassin’s Creed II nie jest może majstersztykiem, ale na pewno spodoba się fanom pierwowzoru tej gry. Dużo tu podsłuchiwania rozmów, poszukiwania tropów, zwrotów akcji, zdrad i historycznych postaci. Wystarczy powiedzieć, że w gadżety uzbraja nas Leonardo da Vinci, a jednym z przeciwników jest kontrowersyjny kandydat na papieża – Rodrigo Borgia.